Złoty papierek zamiast przywództwa — o tym, jak firmy mylą atmosferę z zarządzaniem

Rotacja w firmach to nie przypadek. To objaw choroby, której nikt nie chce diagnozować. Ludzie odchodzą nie dlatego, że nie lubią swojej pracy, tylko dlatego, że mają dość teatru pozorów, w którym menedżerowie zamiast zarządzać — budują „atmosferę”.

Ta „atmosfera” to nie klimat, tylko złoty papierek owinięty wokół bałaganu. Ma błyszczeć i sprawiać wrażenie, że „u nas jest super”. To nie jest nawet proteza zarządzania — bo proteza coś zastępuje. To raczej gówno zawinięte w złoty papierek, które pachnie tylko do momentu, aż ktoś się zbliży.

Gdy pojawia się realny problem, słyszymy: „nie skupiajmy się na negatywach”, „popracujmy nad komunikacją”, „dbajmy o dobry vibe”. Innymi słowy: zaklejmy problem uśmiechem. Zamiast decyzji — warsztat. Zamiast odpowiedzialności — ankieta satysfakcji.

Tak powstaje kultura, w której nie liczy się wynik, tylko „nastrój zespołu”. Nie efektywność, tylko to, żeby nikt nie czuł dyskomfortu. Nie lider, tylko „opiekun nastroju”, który potrafi godzinami mówić o wartościach, ale milczy, gdy ktoś realnie psuje robotę.

Nic dziwnego, że ludzie odchodzą. Tam, gdzie zamiast zarządzać, tworzy się iluzję dobrej atmosfery, nikt nie chce dorastać. To środowisko pielęgnuje infantylność i nazywa ją „autentycznością”.

Prawdziwe przywództwo nie polega na motywowaniu przez Slacka i gifa z kotem. Polega na tym, by mieć odwagę stanąć między ludźmi a problemem, podjąć decyzję, wziąć odpowiedzialność i rozliczyć wykonanie. Tego nie da się zastąpić uśmiechem ani wartościami na ścianie.

Dopóki błysk „złotego papierka” będzie ważniejszy niż jakość decyzji, rotacja nie spadnie. Atmosfera może i będzie miła. Tylko że pod spodem — będzie coraz bardziej śmierdzieć.